De Elcker-ik-ervaring in klei
Als kunstenaar en mens zoekt Elke Hubens naar schoonheid en naar wat ons verbindt met onszelf, met elkaar en met de natuurlijke wereld.
Voor haar ligt die Elcker-ik-ervaring in momenten van diepe stilte: bij meditatie, diep verdriet of geluk, verwondering en het ervaren van schoonheid. In haar werk verbeeldt ze momenten wanneer de grenzen van ons individuele bestaan vervagen en we onszelf herkennen in de ander en in al wat leeft.
De schoonheid van kwetsbare kracht
Het menselijk lichaam vormt het uitgangspunt van Elkes sculpturen. Ze verbeeldt de kwetsbaarheid en veerkracht van het leven en de sporen die ervaringen achterlaten in ons innerlijke en uiterlijke landschap. Persoonlijke ervaringen worden zo herkenbaar en verbinden al wat leeft: mens, dier en plant.
Klei: oermedium
Elke kiest bewust voor klei, een oermateriaal dat de cycli van het leven weerspiegelt. Kneedbare aarde wordt een lederharde sculptuur en verandert door het bakken in duurzaam steengoed. Dat kan opnieuw vermalen worden tot chamotte, die nieuwe klei stevigheid geeft.
Haar werk verenigt herkenbare figuratie met een vrije beeldhouwtaal. Ze werkt met minerale kleisoorten, terra sigillata en pigmenten. Na het bakken geeft ze haar sculpturen soms nog een afwerking met bister, porseleinpoeder of verf.
Verhalenverteller in woord en beeld
Naast beeldend kunstenaar is Elke Hubens ook dichter, schrijver en verhalenvertelster. Haar beeldend werk was de afgelopen jaren te zien op tentoonstellingen in Antwerpen, Lier en Meerhout. Ze deelt haar verhalen zowel op papier als op het podium en geeft lezingen over kunst.
