In mijn performances gebruik ik mijn lichaam om te onderzoeken hoe kwetsbaarheid, macht en schaamte werken. Ik creëer situaties waarin het publiek mag ingrijpen in wat er gebeurt. Daardoor ontstaat een spannend evenwicht: hoeveel laat ik zien en hoeveel laat ik los.
In mijn performance Hiding behind Air (2023) werk ik met materialen zoals veelkleurige ballonnen. Ze bedekken mijn naakte lichaam, maar kunnen worden doorprikt. Het publiek krijgt de keuze om dat wel of niet te doen. Hun reactie — soms aarzelend, voorzichtig, moedig of juist afwachtend — wordt een essentieel deel van het werk. Zo wordt zichtbaar hoe mensen omgaan met een lichaam dat zich openstelt. Wie neemt initiatief, wie houdt afstand, en waarom.
In Bordered by Attention — a touch of performing (2025) verandert er iets in de ruimte wanneer iemand een stukje stof wegknipt van een outfit die mij dierbaar is. Soms ontstaat er terughoudendheid, soms zorg, soms onverwachte tederheid. Elk weggehaald fragment voelt als het loslaten van een gewicht, een laag die zowel beschermt als begrenst. Wanneer ik helemaal ontkleed ben, verschijnen in het donkere licht fluo-woorden op mijn huid. Dan toon ik de sporen van mijn innerlijke strijd, die normaal verborgen blijven.
De materialen die ik gebruik zijn tegelijk bescherming en bron van spanning. Ze laten voelen hoe een lichaam zowel bekeken wordt als zelf iets ervaart. Door ermee te spelen toon ik dat kwetsbaarheid niet alleen iets is om te verbergen, maar ook iets dat gedeeld kan worden.
Mijn werk maakt zichtbaar wat vaak onzichtbaar blijft: zelfbeeld en innerlijke frictie. Ik zoek momenten waarin performer en publiek samen verantwoordelijkheid dragen voor wat er ontstaat, en waarin kwetsbaarheid gewoon mag bestaan.
